-
Το καλάθι αγορών είναι άδειο!

Για δεκαετίες, όταν μιλούσαμε για καρδιαγγειακά νοσήματα, εστιάζαμε κυρίως σε τρεις βασικούς παράγοντες:
• χοληστερόλη
• αρτηριακή πίεση
• κάπνισμα
Σήμερα, όμως, η επιστημονική κοινότητα στρέφει όλο και περισσότερο την προσοχή της στον μεταβολικό πυρήνα της νόσου. Και στο κέντρο αυτού του μηχανισμού βρίσκεται η ινσουλίνη.
Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη ζωτικής σημασίας για τη ρύθμιση της γλυκόζης. Όταν όμως τα επίπεδά της παραμένουν χρόνια αυξημένα — κατάσταση γνωστή ως υπερινσουλιναιμία — μπορεί να συμβάλλει σε:
αυξημένη φλεγμονή
ενδοθηλιακή δυσλειτουργία
συσσώρευση σπλαχνικού λίπους
διαταραχές στον λιπιδαιμικό μεταβολισμό
Οι μηχανισμοί αυτοί συνδέονται στενά με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, αλλά και με την ανάπτυξη διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκίας.
Σημαντικό ποσοστό καρδιαγγειακών συμβαμάτων παρατηρείται σε άτομα με μεταβολική δυσλειτουργία. Η ινσουλινοαντίσταση και η αυξημένη συγκέντρωση σπλαχνικού λίπους αποτελούν βασικούς επιβαρυντικούς παράγοντες για:
έμφραγμα
εγκεφαλικό επεισόδιο
στεφανιαία νόσο
καρδιακή ανεπάρκεια
Το ζήτημα δεν είναι μόνο το βάρος, αλλά η ποιότητα του μεταβολισμού.
Τα επίπεδα γλυκόζης ή η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη μπορεί να είναι φυσιολογικά, ενώ να υπάρχει υποκείμενη υπερινσουλιναιμία.
Για μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα μεταβολικής υγείας, ιδιαίτερη σημασία έχουν:
Ινσουλίνη νηστείας
C-peptide
Περιφέρεια μέσης (δείκτης σπλαχνικού λίπους)
Η αξιολόγηση αυτών των δεικτών μπορεί να αναδείξει έγκαιρα την ανάγκη παρέμβασης.
Η σύγχρονη προσέγγιση πρόληψης δεν στοχεύει μόνο στις θερμίδες, αλλά στους βιολογικούς μηχανισμούς. Διατροφικά πρότυπα που προάγουν τη σταθερότητα της ινσουλίνης, μειώνουν το σπλαχνικό λίπος και βελτιώνουν την ευαισθησία των κυττάρων στην ορμόνη αυτή, αποτελούν βασικό πυλώνα μακροπρόθεσμης υγείας.
Η πρόληψη είναι επιλογή.
Η μεταβολική υγεία είναι επένδυση ζωής.
Και η κατανόηση της ινσουλίνης ίσως αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα βήματα για την προστασία της καρδιάς μας.
Ο Στράτος Μελίτης έχει αφιερώσει την επιστημονική του πορεία στη σύνδεση Ψυχολογίας – Νευροεπιστήμης – Μεταβολισμού, αναπτύσσοντας το Μοντέλο PRECIM, ένα σύστημα που εξετάζει τον άνθρωπο μέσα από τη λειτουργική αλληλεπίδραση σώματος – νου.
