«Κι αν έχω κάτι σοβαρό;» Μια σκέψη που για τους περισσότερους ανθρώπους περνά στιγμιαία από το μυαλό τους όταν εμφανιστεί ένας πόνος ή ένα ασυνήθιστο σύμπτωμα. Για κάποιους όμως, η σκέψη αυτή δεν σταματά εκεί. Επαναλαμβάνεται, διογκώνεται και καταλήγει να κυριαρχεί στην καθημερινότητά τους.
Τι είναι;
Πρόκειται για μία διαταραχή η οποία κατατάσσεται και στις Αγχώδεις διαταραχές, και αναφέρεται στην έμμονη ενασχόληση του ατόμου ότι έχει κάποια σοβαρή ασθένεια ή κολλάει μία σοβαρή ασθένεια, κατά την απουσία σωματικών συμπτωμάτων ή κατά την παρουσία συμπτωμάτων ήπιας έντασης. Ως αποτέλεσμα το άτομο εκδηλώνει υψηλού επιπέδου άγχος για την υγεία του και υπερβολικές συμπεριφορές, όπως έλεγχος του σώματος για σημάδια ασθένειας ή αποφυγή ερεθισμάτων που θυμίζουν την ασθένεια (γιατροί, νοσοκομεία, επισκέψεις σε ασθενείς κλπ.) ή άλλων δραστηριοτήτων (π.χ. γυμναστική). Η ενασχόληση δεν αφορά σε αυτά καθαυτά τα συμπτώματα, αλλά για την αιτιολογία και τη σημασία τους, δηλαδή για την πιθανή σοβαρή πάθηση στην οποία οφείλονται.
Πώς πυροδοτείται;
Το άτομο μπορεί να τρομάζει όταν διαβάζει ή ακούει κάτι σχετικό με σωματικές παθήσεις, όταν κάποιος που γνωρίζει αρρωσταίνει ή από την παρατήρηση του σώματός του και από αισθήσεις που προέρχονται από αυτό. Ο αβάσιμος φόβος ή η ενασχόληση επιμένουν παρά τις ιατρικές διαβεβαιώσεις, τις αρνητικές ιατρικές εξετάσεις ή την καλή πορεία των “συμπτωμάτων”.
Οι συμπεριφορές
- συνεχές ψάξιμο
συμπτωμάτων στο διαδίκτυο («Dr. Google»),
- επαναλαμβανόμενες επισκέψεις σε γιατρούς χωρίς νέα ένδειξη,
- συχνή αναζήτηση διαβεβαίωσης από συγγενείς ή φίλους,
- συνεχής παρατήρηση του σώματος (μέτρηση σφυγμών, πίεσης ή έλεγχος για εξογκώματα),
- αποφυγή δραστηριοτήτων από φόβο ότι θα επιβαρύνουν την υγεία.
Αν και αυτές οι συμπεριφορές μειώνουν προσωρινά το άγχος,
μακροπρόθεσμα το ενισχύουν.
Η ενασχόληση με την υγεία μπορεί να αναχθεί σε κεντρικό χαρακτηριστικό της ταυτότητας του ατόμου, συχνό αντικείμενο συζητήσεων και να καταστεί η χαρακτηριστική απάντηση του ατόμου σε στρεσογόνα γεγονότα.
Πώς δημιουργείται ο φαύλος κύκλος;
Το σώμα μας παράγει καθημερινά δεκάδες αισθήσεις: έναν πονοκέφαλο, μια ταχυκαρδία μετά από καφέ, ένα μυϊκό τράβηγμα ή μια μικρή ζάλη λόγω κούρασης.
Όταν όμως υπάρχει αυξημένο άγχος υγείας, ο εγκέφαλος λειτουργεί σαν «ανιχνευτής κινδύνου». Εστιάζει συνεχώς στις σωματικές αισθήσεις και τις ερμηνεύει ως απειλή.
Η διαδικασία συνήθως ακολουθεί αυτή τη σειρά:
- Εμφανίζεται μια φυσιολογική ή ήπια σωματική αίσθηση.
- Η σκέψη γίνεται καταστροφική: «Μήπως είναι κάτι σοβαρό;»
- Το άγχος αυξάνεται.
- Το σώμα αντιδρά στο άγχος (π.χ. ταχυκαρδία, ένταση, δύσπνοια, ζάλη).
- Τα νέα συμπτώματα επιβεβαιώνουν τον αρχικό φόβο.
- Το άτομο αναζητά διαβεβαιώσεις, κάνει συνεχείς ελέγχους ή ψάχνει πληροφορίες στο διαδίκτυο.
- Η προσωρινή ανακούφιση διαρκεί λίγο και ο κύκλος ξεκινά ξανά.
Έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνει, το ίδιο το άγχος συντηρεί την πεποίθηση ότι υπάρχει πρόβλημα.
Πρακτικά βήματα που μπορούν να βοηθήσουν
1. Αναγνωρίστε τη σκέψη – δεν είναι γεγονός
Το ότι σκέφτομαι «ίσως έχω σοβαρή ασθένεια» δεν σημαίνει ότι αυτό είναι αλήθεια. Δοκιμάστε να αναρωτηθείτε:
- Ποια στοιχεία στηρίζουν αυτή τη σκέψη;
- Ποια στοιχεία την αντικρούουν;
- Υπάρχει κάποια πιο πιθανή εξήγηση;
Η απόσταση από τη σκέψη είναι το πρώτο βήμα για τη μείωση του άγχους.
2.
Περιορίστε το «Google των συμπτωμάτων»
Οι διαδικτυακές αναζητήσεις σπάνια καθησυχάζουν πραγματικά. Αντίθετα, αυξάνουν την αβεβαιότητα και οδηγούν σε ακόμη περισσότερους φόβους.
Αντί να αναζητήσετε πληροφορίες αμέσως, δοκιμάστε να περιμένετε 30 λεπτά. Συχνά η ένταση της ανησυχίας μειώνεται από μόνη της.
3. Μην
ελέγχετε συνεχώς το σώμα σας
Όσο περισσότερο αναζητούμε συμπτώματα, τόσο περισσότερα βρίσκουμε.
Ο εγκέφαλος αρχίζει να «σκανάρει» συνεχώς το σώμα και φυσιολογικές αισθήσεις μοιάζουν ξαφνικά ανησυχητικές.
4.
Δώστε χρόνο πριν αντιδράσετε
Δεν χρειάζεται κάθε ενόχληση να αξιολογείται αμέσως ως επείγουσα. Ρωτήστε τον εαυτό σας: «Αν δεν είχα άγχος αυτή τη στιγμή, πώς θα ερμήνευα αυτό το σύμπτωμα;». Πολλές φορές η απάντηση είναι πολύ πιο ψύχραιμη.
5.
Συνεχίστε την καθημερινότητά σας
Η αποφυγή δραστηριοτήτων κάνει τον φόβο να μεγαλώνει. Ακόμη κι αν υπάρχει ανησυχία, προσπαθήστε να συνεχίσετε την εργασία, τη βόλτα, την άσκηση ή την κοινωνική επαφή, εφόσον δεν υπάρχει πραγματική ιατρική αντένδειξη. Η εμπειρία ότι «μπορώ να λειτουργήσω παρά το άγχος» μειώνει σταδιακά τον φόβο.
6.
Εξασκηθείτε στην ανοχή της αβεβαιότητας
Η απόλυτη βεβαιότητα για την υγεία δεν υπάρχει για κανέναν άνθρωπο. Ένας σημαντικός στόχος δεν είναι να εξαφανιστεί κάθε αμφιβολία, αλλά να μάθουμε να τη διαχειριζόμαστε χωρίς να κυριαρχεί στη ζωή μας.
Πότε χρειάζεται βοήθεια;
Αν η ανησυχία για την υγεία:
- καταλαμβάνει πολλές ώρες της ημέρας,
- επηρεάζει την εργασία ή τις σχέσεις,
- οδηγεί σε συνεχείς ελέγχους ή επισκέψεις σε γιατρούς,
- προκαλεί έντονη δυσφορία παρά τις ιατρικές διαβεβαιώσεις, τότε αξίζει να αναζητήσετε τη βοήθεια ενός ψυχολόγου.
Η Γνωσιακή-Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT) αποτελεί μία από τις πιο αποτελεσματικές θεραπευτικές προσεγγίσεις για το άγχος υγείας. Μέσα από συγκεκριμένες τεχνικές, βοηθά το άτομο να αναγνωρίσει τους φαύλους κύκλους του άγχους, να τροποποιήσει τις δυσλειτουργικές πεποιθήσεις και να μειώσει σταδιακά τις συμπεριφορές που συντηρούν τον φόβο.
| Η Βίκυ Μαρούλη είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια με ειδίκευση στη Γνωσιακή Συμπεριφοριστική Θεραπεία και μεταπτυχιακό στην Ανάλυση Συμπεριφοράς. Έχει εκπαιδευτεί και στην Ενσυνειδητότητα (Mindfulness) ως mindfulness instructor. Μοιράζεται μαζί μας τις επιστημονικές της γνώσεις και την θεραπευτική της εμπειρία μέσα από μια ολιστική προσέγγιση για την ανάπτυξη του εαυτού και την βελτίωση της ποιότητας ζωής μας. |

